Daha önce de belirtildiği gibi, Suriye nüfusunun yarısından fazlası, ezici bir çoğunlukla Suriye rejimi ve müttefikleri tarafından Suriyelilere karşı işlenen savaş suçları ve insanlığa karşı suçların doğrudan bir sonucu olarak yerinden edilmiştir. İstismarın en yıkıcı örneği, güvenlik güçlerinin ayrım gözetmeksizin ve hiçbir suçlama olmadan gözaltı ve tutuklamalar gerçekleştirilmesidir. Başlıca korkular arasında keyfi tutuklamalar, zorla askere alma, taciz ve zorla kaybedilmeyi sayabiliriz; ayrıca silahlı kuvvetlerin ve çeşitli milis güçlerin mevcudiyetinden kaynaklanan kaotik bir güvenlik durumu söz konusudur.    

SACD anketleri, görüşülenlerin dörtte birinden fazlasının gözaltına alındığını veya bir aile üyesinin keyfi olarak tutuklandığını göstermiştir. Ankete katılanların yüzde 75’i son 18 ay içinde tutuklandı. Tutuklananların yüzde 70’inden fazlası serbest kalabilmek için rüşvet vermek zorunda kaldı.  Gözaltında darp ve işkence uygulamaları oldukça yaygın. Görüşülen bazı kişilerin akrabaları bilinmeyen yerlere götürüldü, ardından onlardan bir daha haber alınamadı. Bu çalışmaya katılanların %65’i (görüşülen erkeklerin %68’i ve kadınların %59’u) rejimin kontrolündeki alanlarda kendilerini güvende hissetmediklerini kabul etti.

Uzlaşma anlaşmalarının, bölge sakinlerinin kendilerini daha az güvende hissetmelerine neden olduğu görülüyor. Uzlaşma anlaşmaları yoluyla rejimin düzenlemeler yaptığı bölgelerdeki katılımcıların yüzde 74’ü, bu tür anlaşmaların olmadığı bölgelerdeki kişilerin yüzde 64’üne kıyasla kendilerini daha fazla güvensiz hissediyor